Wykorzystanie ubocznych produktów przemysłu spożywczego do wzbogacania makaronu w błonnik pokarmowy (Utilization of food industry by-products for dietary fiber enrichment of pasta)
Opis bibliograficzny
Szczegóły publikacji
Streszczenia
Makaron obok pieczywa jest jednym z najpopularniejszych produktów zbożowych. Tradycyjny makaron wytwarzany z semoliny durum lub mąki makaronowej typ 450 cechuje się stosunkowo niską zawartością błonnika (ok. 2,7 g/100 g), co w kontekście współczesnych zaleceń żywieniowych ogranicza jego wartość żywieniową. Celowe wydaje się poszukiwanie różnorodnych surowców roślinnych, które mogą wzbogacać tradycyjne makarony w błonnik. Atrakcyjnym źródłem błonnika pokarmowego, ale również innych składników odżywczych wydają się być produkty uboczne przemysłu spożywczego. W pracy przeanalizowano wyniki dotychczasowych badań nad możliwością zastosowania różnorodnych produktów ubocznych przetwórstwa surowców roślinnych, bogatych w błonnik pokarmowy. Dotychczas do wzbogacania makaronów wykorzystywano m.in. produkty uboczne przetwórstwa zbóż (otręby, zarodki pszenne), wytłoki z tłoczenia olejów (makuchy: lniane, konopne, z czarnuszki, z pestek dyni, kokosowe, z oliwek) oraz uboczne produkty przetwórstwa owocowo-warzywnego (m.in. wytłoki pomidorowe, winogronowe, z pomarańczy, z papryki, łuskę cebuli). Dodatek komponentów wysokobłonnikowych istotnie modyfikował właściwości reologiczne ciasta makaronowego powodując wzrost jego wodochłonności, wydłużenie czasu rozwoju oraz zmiany stabilności, co miało wpływ na parametry procesu tłoczenia makaronu. Wprowadzenie surowców ubocznych z reguły skracało minimalny czas gotowania produktów i zwiększało straty suchej masy podczas gotowania, przy czym zastosowanie procesu mikronizacji lub intensywnego mielenia produktów ubocznych pozwalało ograniczyć straty suchej masy w czasie gotowania makaronu do poziomu poniżej 5-6%. Wzbogacenie makaronu w produkty uboczne wpłynęło na wzrost zawartość błonnika pokarmowego w produkcie (do poziomu 8-25% s.m.), często dodatkowo odnotowywano wzrost zawartości białka (do 16-28% s.m.) i NNKT (niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych), składników mineralnych oraz polifenoli. Podsumowując, wykorzystanie produktów ubocznych do fortyfikacji makaronów wpisuje się w założenia gospodarki o obiegu zamkniętym (zero waste) i stanowi skuteczną strategię tworzenia żywności funkcjonalnej. Zastosowanie dodatku produktów ubocznych na poziomie 10-20% pozwala na wzbogacenie makaronu w błonnik pokarmowy i podniesienie jego walorów prozdrowotnych, przy zachowaniu akceptowalnej jakości kulinarnej i sensorycznej.
Linki zewnętrzne
Identyfikatory
Metryki
Eksport cytowania
Wsparcie dla menedżerów bibliografii:
Ta strona wspiera automatyczny import do Zotero, Mendeley i EndNote. Użytkownicy z zainstalowanym rozszerzeniem przeglądarki mogą zapisać tę publikację jednym kliknięciem - ikona pojawi się automatycznie w pasku narzędzi przeglądarki.
Informacje dodatkowe
| Rekord utworzony: | 28 października 2026 11:07 |
|---|---|
| Ostatnia aktualizacja: | 30 października 2026 08:15 |