Celem pracy jest wyjaśnienie pojęcia kultury bezpieczeństwa żywności oraz wskazanie jej elementów istotnych z punktu widzenia spełnienia wymagań unijnego i prywatnego prawa żywnościowego, aby bardziej skutecznie kształtować właściwą kulturę bezpieczeństwa żywności i tym samym spełnić odpowiednie wymagania prawne. Pracę wykonano na podstawie przeglądu aktów prawnych, dokumentów normatywnych i krytycznej analizy literatury przedmiotu dotyczącej kultury bezpieczeństwa żywości, w szczególności jej definiowania i wymiarów. Przedstawiono sposób definiowanie kultury bezpieczeństwa żywności oraz podstawowe jej elementy wynikające z zapisów prawa żywnościowego w różnych krajach i prywatnego prawa dotyczącego bezpieczeństwa żywności. Z przeprowadzonego przeglądu wynika, że sposób definiowania i rozumienia kultury bezpieczeństwa żywności wywodzi się z teorii kultury organizacyjnej. Kultura bezpieczeństwa żywności obejmuje wspólne wartości, przekonania i praktyki przyczyniające się do zachowania higieny w procesie produkcji żywności, których efektem jest określony poziom bezpieczeństwa żywności. Z punktu widzenia prawa żywnościowego podstawowymi wymiarami kultury bezpieczeństwa żywności są: zaangażowanie kierownictwa i wszystkich pracowników, przywództwo, świadomość istotności zagrożeń dla bezpieczeństwa żywności, otwarta i jasna komunikacja oraz dostępność zasobów umożliwiających zapewnienie bezpiecznego i higienicznego obchodzenia się z żywnością.