Artykuł dotyczy problemu marnotrawstwa żywności. Straty i marnotrawstwo żywności w czasie pogłębiającego się światowego kryzysu żywnościowego, spowodowanego obecną sytuacją geopolityczną ale także pandemią COVID-19, przyczyniają się do zachwiania bezpieczeństwa żywnościowego. Niedobór żywności jest obecnie ogromnym problemem dla milionów ludzi głodujących na świecie, przede wszystkim w krajach rozwijających się na kontynencie afrykańskim i azjatyckim, ale jak się okazuje nie tylko tych rejonów dotyczy. Dane statystyczne wskazują, że całkowita ilość zmarnotrawionej żywności w krajach Unii Europejskiej w 2020 r. to prawie 57 mln ton. W Polsce z jednej strony marnuje się 4,8 mln ton żywności rocznie, a z drugiej jednocześnie w skrajnym ubóstwie żyje około 1,6 mln osób. Problematyka strat i marnotrawstwa żywności ma również ogromny wpływ na zasoby naturalne, różnorodność biologiczną, środowisko przyrodnicze, gospodarkę i zrównoważony rozwój, zagrażając tym samym bezpieczeństwu żywnościowemu. Problem ten znalazł odzwierciedlenie w unijnych Celach Zrównoważonego Rozwoju. Ograniczenie strat i marnotrawstwa żywności ma szansę przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa żywnościowego na świecie oraz dla zmniejszenia presji na środowisko przyrodnicze.