Przeprowadzono obliczenia efektywności ekonomicznej produkcji rzepaku ozimego (Brassica napus L.), wykorzystując dane z doświad- czenia polowego prowadzonego w trzech sezonach wegetacyjnych 2015/2016–2017/2018 w gospodarstwie rolnym w Baniewicach, woj. zachodniopomorskie. Rzepak ozimy nawożono azotem w dawkach wzrastających co 60 kg/ha w przedziale 0–240 kg/ha oraz w układzie z i bez pofermentu z biogazowni rolniczej (PF). Skład pofermentu przedstawiał się następująco: sucha masa (s.m.) 72; Nt 7,2; N-NH4 3,7; P2 O5 2,85; K2O 5,45; Ca 0,32; Mg 1,13 oraz S 1,99 kg/m3. Stwierdzono, że największy plon biomasy (nasiona + słoma) otrzymano w warun- kach łącznego stosowania 180 kg N/ha w postaci saletry amonowej i pofermentu w ilości 16,6 m3/ha. Najkorzystniejszy dochód rolniczy i wskaźnik opłacalności otrzymano w warunkach łącznego stosowania 60 kg N/ha i pofermentu w ilości 5,5 m3/ha. Stosowanie samej saletry amonowej pogorszało wyniki ekonomiczne. Cena NPK w pofermencie była ponad czterokrotnie (4,4) niższa niż w nawozie mineralnym.