Celem pracy było określenie oddziaływania wybranych cech różnicujących: liczba sutków lewych (szt.), liczba sutków prawych (szt.), standaryzowany przyrost dzienny (g), standaryzowana grubość słoniny(g), standaryzowana procentowa zawartość mięsa w tuszy (%) i wartość indeksu selekcyjnego oceny przyżyciowej (pkt.) na wskaźniki użytkowości rozpłodowej loch rasy puławskiej oraz jej mieszańców uzyskanych z krzyżowania z rasami wbp i pbz. Czynni-kami biorącymi udział w badaniu była liczba prosiąt w 1. i 21. dniu życia (szt.). W badaniach własnych wykazano, że najkorzystniejszym dla uzyskania wysokiej płodności i plenności jest krzyżowanie loch rasy puławskiej z knurami rasy pbz. Lochy mieszańce puł×pbz o liczbie sutków lewych ≥8 oraz o przyrostach dobowych ≥600 g rodziły i odchowywały więcej prosiąt w miocie, jak i na przestrzeni całego roku. Mieszańce loch puł×pbz o wyższym udziale tkanki tłuszczowej (≥15,0 mm) i niższej mięsności (≤51,9%) były bardziej płodne i plenne.