Hortiterapia jest coraz częściej stosowną metodą w celu poprawy stanu zdrowia i samo- poczucia człowieka. Prowadzona jest m.in. w ogrodach, szklarniach lub pomieszczeniach przezna- czonych do terapii. Bazuje na wielu roślinach ogrodniczych, jednak szczególne miejsce zajmują rośliny zielarskie z rodziny Lamiaceae (bazylia pospolita, cząber ogrodowy, cząber górski, koci- miętka właściwa, lawenda lekarska, lebiodka pospolita, macierzanka piaskowa, majeranek ogro- dowy, melisa lekarska, mięta pieprzowa, rozmaryn lekarski, szałwia lekarska, tymianek pospolity) i Apiaceae (pietruszka zwyczajna, lubczyk ogrodowy, kminek lekarski) ze względu na przyjemny aromat. Zapachy, za które odpowiadają olejki eteryczne gromadzone w roślinie, wpływają na od- biorców hortiterapii orzeźwiająco (mięta), wyciszająco (melisa, lawenda), a niekiedy łagodzą wiele dolegliwości (tymianek). Rośliny zielarskie wydzielające olejki eteryczne i ich surowce są często wprowadzane przez terapeutów do usprawnienia motoryki małej z uwagi na relaksujące ich odzia- ływanie. Uczestnicy zajęć, wyczuwając przyjemne wonie roślin, chętniej biorą w nich udział, co przekłada się na lepsze efekty terapeutyczne.